Salamandra czarna

Z Terrarium wiki

Salamandra czarna
Systematyka
Domena eukarioty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada płazy
Rząd płazy ogoniaste
Rodzina salamandrowate
Rodzaj salamandra
Gatunek salamandra czarna
Nazwa systematyczna
Salamandra atra
Laurenti, 1768
Status ochronny
Kategoria zagrożenia (CzKGZ)
EX EW CR EN VU NT LC
Kategoria: niższego ryzyka


Systematyka w Wikispecies
Grafika:Commons-logo.png Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Salamandra czarna (Salamandra atra) - gatunek płaza ogoniastego z rodziny salamandrowatych.

Spis treści

Wygląd

W przeciwieństwie do salamandry plamistej, salamandra czarna jest opalizująco, jednolicie czarno ubarwiona. Zdarzają się osobniki ciemnobrunatne. Boki salamandry czarnej pokryte są fałdami. Wyraźnie zaznaczone są gruczoły przyuszne. Kończyny silne, przednie czteropalczaste, a tylne pięciopalczaste. Porusza się wolno, w biegu podnosi ciało ponad powierzchnie gruntu. Osobniki dorosłe przypominają wyglądem młodociane. Salamandra czarna może mieć do 16 cm, lecz zwykle ma od 10 do 13 cm . Samce są znacznie smuklejsze od samic.

Występowanie

Obszary alpejskie i łańcuchów górskich przylegających, w byłej zachodniej Jugosławii i Albanii. Zasiąg na zachodzie dochodzi do francuskiej jury. Centrum rozprzestrzenienia znajduję się w Alpach Włoskich, Szwajcarskich, Austriackich, i Bawarskich.

Plik:Salamandra atra dis.png
Zasięg występowania Salamandry czarnej

Środowisko

Miejscami spotykana już na wysokości 400 m n.p.m, jednak strefa odpowiednia dla tego gatunku to 800-3000 m n.p.m, w zależności od klimatu. Na zimnych stokach północnych salamandra czarna występuje znacznie niżej niż na południowych. Zasięg jej występowania sięga więc ponad górną granice lasu, do stref hal i rumowisk skalnych; nie pokrywa się z zasięgiem silniejszej salamandry plamistej. Przebywa w kryjówkach wilgotnych, zacienionych takich jak np. pokryte ziołoroślami i kamieniami murawy czy wąwozy. Występuje również na kamienistych zboczach, o ile panują tam odpowiednie warunki.

Tryb życia

Salamandra czarna jest najbardziej ruchliwa nocą, jednak podczas okresu godowego lub deszczowej pogody są często aktywne także w ciągu dnia. We wrześniu i październiku salamandry czarne ciągną do kryjówek zimowych, które opuszczają na przełomie marca i kwietnia. Zimowymi kryjówkami najczęściej są naturalne zagłębienia w ziemi, nory gryzoni, szczeliny skalne i zwalone pnie drzew.

Rozród

Salamandra czarna rodzi młode już przeobrażone, pominięciem charakterystycznego dla płazów stadium larwalnego, rozwijającego się w wodzie. Długość trwania ciąży zależy od wysokości stanowiska nad poziomem morza. Młode w chwili narodzin mierzą około 4 cm długości i przypominają osobniki dorosłe. Są od razu samodzielne.

Pożywienie

Salamandra czarna poluje na chrząszcze, ślimaki, skąposzczety i inne drobne bezkręgowce. Salamndra czarna poluje zazwyczaj nocą. Na skutek niskiej temperatury otoczenia jej przemiana materii jest wolna, więc potrafi się obyć długo bez pokarmu.

Zobacz też